روزگاری یک پروشات...

از آسمون آتیش می‌باره... احساس می‌کنم پوست بدنم کش میاد... سرم روی گردن‌م سنگینی می‌کنه و جاذبه زمین براش زیاده... نور آفتاب به دوران می‌ندازدش...
جهنم باید چنین جایی باشه... تهران ساعت 2 بعدازظهر تیرماه گیر کرده در ترافیک با کلاج و ترمز بی‌وقفه بدون کولر... و اگر کسی گفته با بازی‌های ذهن‌تون می‌تونید از جهنم بهشت بسازید بهش بگید بول‌شت. تیرماه لعنتی تهران حتی قدرت تخیل رو از شما می‌گیره... امتحان‌ش مجانیه...