من از تنهایی خودم لذت میبرم... 

از آرامش مطلق ناشی از سکوت...

از استقلال در تصمیم‌گیری و عدم لزوم کانسیدر1 کردن ول‌فر2 دیگران

از آزادی انتخاب...

من سرکش نیستم، رام‌کننده هم نمیخاهم. خوشبختی‌م را در تایید و تکذیب دیگران نمیبینم...

راه خودم را میروم و در این جاده، تا زمانی همگام کسی میشوم که مسیرش همسوی من باشد... بعدتر که خاست راه دیگری برود، کوله‌م می‌اندازم پشتم و میگویم به امید دیدار... آستالا ویستا3... و میروم به راه خودم.

دوست هم ندارم کسی بخاطر من در مسیر من بماند. ترغیب هم نمیکنم کسی را... اگر همگام من میشوید، منتش بر سر من نیست... هرجا رسیدید که راهتان جدا شد بگویید آستالا ویستا و بروید... 

من اینطور هستم: از تنهاییم لذت میبرم، از آزادی انتخاب سرنوشتم و از استقلال تصمیم‌گیری بدون کانسیدرکردن دیگران

از زندگیم راضیم... کانتنت وید مای لایف د وی ایت ایز4... و شما هنوز راه دارید تا برسید به راضیة مریضه بودن...

1- Consider

2- Welfare

3- دیدار به قیامت  

4- Content with my life the way it is